Claude Code’u ilk kez açtığınızda elinizde çok güçlü bir kod asistanı var. Fakat projeyi tanımayan, kuralları bilmeyen ve her işte yeniden yönlendirilmesi gereken bir asistanla çalışmak bir süre sonra yorucu olabiliyor. Asıl fayda, onu proje sürecinin içine doğru yerleştirdiğinizde ortaya çıkıyor.
Diyelim ki elinizde Laravel ve React kullanılan, bir süredir geliştirilen bir müşteri paneli var. Yeni bir özellik ekleyeceksiniz. Ben böyle bir projede işe doğrudan “bu özelliği yap” diyerek başlamazdım.
Önce projeyi tanıtmak gerekiyor
İlk adımda /init kullanmak mantıklı. Bu komut Claude Code’un proje yapısına bakıp başlangıç için bir CLAUDE.md hazırlamasına yardımcı oluyor. Hangi teknolojiler kullanılıyor, testler nasıl çalışıyor, önemli klasörler nerede; Claude bunlar için ilk kez burada ortak bir çerçeve edinmiş oluyor.
Elbette bu dosya ilk çalıştırmada kusursuz hale gelmiyor. Projeye özgü kuralların bir bölümü sizden gelmeli. Örneğin API cevap yapınız, PHP kod standartlarınız veya “önce test yaz, sonra kodu değiştir” yaklaşımınız varsa /memory ile bunları kalıcı talimatlara ekleyebilirsiniz. Böylece aynı uyarıyı her yeni konuşmada yazmak zorunda kalmazsınız.
Claude’un erişmesi gereken araçları baştan düşünün
Bir noktada Claude’un sadece dosyalara bakması yetmeyebilir. GitHub’daki issue’yu, ekip dokümantasyonunu veya bağlı bir servisi görmesi gerekebilir. Bunun için kullanılan MCP bağlantılarını /mcp ile yönetebilirsiniz. Buradaki amaç, mümkün olan her aracı bağlamak değil; Claude’un tahmin yürütmeden doğru kaynağa ulaşmasını sağlamaktır.
Araçları bağladıktan sonra bir sınır çizmek de gerekiyor. /permissions, Claude’un hangi işlemleri otomatik yapabileceğini, hangilerinde sizden onay bekleyeceğini ayarladığınız yer. Ben okuma ve kontrol işlerinde daha rahat davranırım; silme, canlı ortam komutları veya geri dönüşü zor işlemlerde ise mutlaka onay isterim. Küçük gibi görünen bu ayar, özellikle gerçek müşteri projelerinde rahat çalışmayı sağlıyor.
Özellik isteğini doğrudan koda çevirmeyin
Örneğin panele iki aşamalı doğrulama ekleyeceksiniz. Önce /plan ile Claude’dan işi parçalara ayırmasını isteyebilirsiniz. Hangi modellerin, endpoint’lerin, ekranların ve testlerin etkileneceğini gördüğünüzde, talebin eksik kalan tarafları daha kod yazılmadan ortaya çıkar.
Bazen plan doğru görünse de karar vermek zor oluyor. Mevcut authentication yapısını genişletmek mi, ayrı bir servis mi kullanmak daha doğru? Böyle anlarda /advisor ikinci bir görüş almanızı sağlıyor. Bunu her küçük hata için kullanmak yerine, sonradan değiştirmesi pahalı mimari kararlarda devreye almak daha faydalı.
Geliştirme uzadıkça konuşmada eski hata çıktıları, denemeler ve gereksiz ayrıntılar birikiyor. Claude’un gerçekten önemli kararları taşıyarak devam etmesini istediğimde /compact kullanırım. Komut, konuşmayı özetleyerek bağlamda yer açıyor. Birden fazla araç veya ajanla çalışıyorsanız /usage da önem kazanıyor; ne kadar kullanım yaptığınızı ve limitlerinizi kontrol etmeden büyüyen bir işi yönetmek zorlaşabiliyor.
“Bitti” demeden önce değişikliği kontrol edin
Özellik tamamlandığında ilk bakacağım yer /diff olur. Claude’un gerçekten hangi dosyaları değiştirdiğini, talep etmediğim bir yere dokunup dokunmadığını burada hızlıca görebilirim. Ardından /code-review, değişikliği hata ve risk açısından ikinci kez değerlendirir.
Bu komut insan kontrolünün yerine geçmiyor. Ancak authentication, ödeme veya veri işleme gibi konularda gözden kaçan bir koşulu yakalayabildiği için iyi bir ön kontrol katmanı oluyor. Kısacası /diff yapılan işi gösteriyor, /code-review ise “burada problem var mı?” sorusunu soruyor.
Bu on komutun hepsini her oturumda kullanmanız gerekmiyor. Yeni bir projeye başlarken /init ve /memory; yeni bir özellikte /plan; uzun bir işte /compact; teslim öncesinde ise /diff ve /code-review çoğu zaman yeterli bir rutin oluşturuyor.
Bunu biliyor muydunuz?
Claude Code yalnızca tek başına kod yazan bir araç olmak zorunda değil. Kendi alt ajanlarına yan işler verebilir; uygun MCP bağlantılarıyla çalışma ortamınıza eklediğiniz farklı araçlar ve ajanlarla iş bölümü de kurabilirsiniz.
Örneğin arayüz için özel bir görsele ihtiyacınız olduğunda, Codex gibi bağladığınız bir üretim ajanına net bir brief iletebilirsiniz. Siz ana geliştirmeye devam ederken Antigravity-Gemini gibi başka bir ajan test çıktılarını toparlayabilir veya teknik dokümantasyon için ilk taslağı hazırlayabilir. Burada önemli olan herkese aynı görevi vermek değil; kimin neyi teslim edeceğini ve hangi dosyalara dokunacağını baştan netleştirmek.
Birden fazla ajanla çalışırken görev dağıtımını nasıl yapmak gerektiğini sonraki yazıda daha ayrıntılı ele alacağım.
Claude Code’daki tüm komutlar kullandığınız sürüme, plana ve çalışma ortamına göre görünmeyebilir. Güncel komut listesi için komut satırında / yazabilir veya Claude Code komut dokümantasyonuna göz atabilirsiniz.
